Master of Engineering in Structural Technology for the Built Environment
วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิตสาขาเทคโนโลยีโครงสร้างเพื่อสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง

ป.โท โครงสร้างฯ ใหม่ใส่ใจสิ่งแวดล้อม

ด้วยปัจจุบัน อุตสาหกรรมก่อสร้างมีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว มีการประยุกต์เทคโนโลยีใหม่ ๆ ในทุกขั้นตอนของการพัฒนาสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง (The Built Environment) ไม่ว่าจะเป็นอาคาร สะพาน หรือสิ่งก่อสร้าง ตั้งแต่ขั้นตอนการพัฒนาแบบ การวางแผน การก่อสร้าง การตรวจประเมิน ตลอดถึงการบำรุงรักษาโครงสร้าง ยิ่งไปกว่านั้นภายใต้การแข่งขันที่รุนแรงอย่างไร้พรมแดน วิศวกร/สถาปนิก จำเป็นต้องมีความพร้อมทั้งในด้านการบริหารจัดการงานดังกล่าวได้อย่างมีประสิทธิผลสูงสุด และ ที่สำคัญที่สุดอีกประการหนึ่งก็คือ การพัฒนาอุตสาหกรรมก่อสร้างได้ก่อให้เกิดการหมดเปลืองทรัพยากรธรรมชาติเป็น อย่างมหาศาลจนเกิดการกดดันต่อการพัฒนาที่ยั่งยืน ดังนั้นวิศวกร/สถาปนิกมีความจำเป็นต้องตระหนักถึงความเป็นจริงดังกล่าวอันเป็นพื้นฐานที่ก่อให้เกิดสำนึกด้านสิ่งแวดล้อมที่ถูกต้อง

ภายใต้หลักปรัชญาดังกล่าวข้างต้น ภาควิชาวิศวกรรมโยธาคณะวิศวกรรมศาสตร์ด้วยความร่วมมือกับคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ได้พัฒนาหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีโครงสร้างเพื่อสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้างเพื่อ ผลิตวิศวกรโครงสร้างของประเทศที่มีขีดความสามารถทางเทคโนโลยีสูง ทันต่อความก้าวหน้าและการแข่งขันของโลกในปัจจุบัน และสามารถบริหารจัดการงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความเข้าใจงานด้านสถาปัตยกรรม สามารถสรรค์สร้างผลงานที่คำนึงถึงการอนุรักษ์ทรัพยากร ธรรมชาติ พลังงาน และสิ่งแวดล้อม

เทคโนโลยีโครงสร้างเพื่อสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง: นักออกแบบรุ่นใหม่ใส่ใจต่อสิ่งแวดล้อม
Structural Technology for the Built Environment (STBE): STBE

เพราะว่า... โลกเปลี่ยนแปลง และงานเปลี่ยนไป
ในปัจจุบันอุตสาหกรรมการออกแบบทางสถาปัตยกรรมและวิศวกรรมได้รับแรงกดดันจากการเปลี่ยนแปลงของโลกเป็นอย่างมาก โดยอาจแยกกระแสแห่งการเปลี่ยนแปลงนี้เป็นสองกระแสหลักได้แก่

1. กระแสแห่งโลกาภิวัฒน์และการค้าเสรี ทำให้อุตสาหกรรมบริการต่างๆรวมถึงอุตสาหกรรมการออกแบบก็ได้แรงกดดันจากภายนอก สำนักออกแบบของไทยหรือสำนักออกแบบต่างชาติที่มีสำนักงานอยู่ในไทย รับงานออกแบบอย่างกว้างขวางขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคเอเชีย งานออกแบบในประเทศไทยจำนวนหนึ่งออกแบบโดยสำนักออกแบบต่างชาติ มีทั้งความร่วมมือและการแข่งขันกันในการออกแบบระหว่างนักออกแบบไทยและต่างชาติในการผลิตผลงาน ไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่กับการเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้น อุตสาหกรรมการออกแบบของประเทศมีความจำเป็นต้องพัฒนาขีดความสามารถให้สูงขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านเทคโนโลยีและการจัดการ
2. กระแสแห่งการเปลี่ยนแปลงกระแสที่สองได้แก่กระแสอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ กระแสดังกล่าวได้ก่อตัวตั้งแต่ทศวรรษที่1960จากผลกระทบของการผลิตทั้งจากภาคอุตสาหกรรมและกสิกรรม วิกฤตราคาน้ำมันในช่วงปีค.ศ.1973-74 ได้มีส่วนกระตุ้นให้กระแสอนุรักษ์พลังงานสมทบอีกกระแสหนึ่ง การค้นช่องว่างของชั้นโอโซนเหนือบริเวณขั้วโลกใต้ในปีค.ศ.1985และการค้นพบสภาวะเรือนกระจก (The Green House Effect) ในช่วงทศวรรษนี้ ต่างมีส่วนผลักดันให้เกิดการตื่นตัวเรื่องโลกร้อน (Global Warming) ดันกระแสการพัฒนาอย่างยั่งยืน(Sustainable Development)ให้มีความชัดเจนยิ่งขึ้น แต่ละประเทศได้มีการดำเนินการเพื่อลดผลกระทบข้างต้น จะเห็นได้ว่า การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเป็นสิ่งที่ต้องทำ